ด้วยภาพและแสงที่เปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็วในหน้าจอมือถือ มีผลต่อประสาทการรับรู้ของเด็กวัยต่ำกว่า 3 ปีโดยตรง เพราะทุกอย่างมันรวดเร็วไปหมด และเด็กจะยังไม่สามารถยับยั้งชั่งใจได้ สมาธิของเขาจะหลุดตลอด ด้วยภาพที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา อยู่กับอะไรนานๆไม่ได้ พอรู้สึกเบื่อนิดเดียวก็เอานิ้วสัมผัสเปลี่ยนแล้ว แบบนี้จะส่งผลให้เกิดโรคไฮเปอร์เทียม คือ
การอ่านหนังสือหรือเล่านิทานให้ลูกฟัง ช่างเหมือนกับการรดน้ำต้นไม้ ที่ตอนแรกทำไปแล้วจะไม่เห็นผลอะไรเลย แต่ถ้าไม่ทำ ก็จะไม่มีวันเห็นต้นกล้างอกออกมาจากในดิน ดังนั้นการอ่านหนังสือเริ่มทำได้ทันที ยิ่งเร็วยิ่งดีตั้งแต่แรกเกิดเลยก็ได้ ทำตั้งแต่ตอนที่เขายังไม่รู้เรื่องนั่นแหละ เหมือนกับเรารดน้ำตั้งแต่เมล็ดยังไม่งอก เพราะทุกอย่างมันคือเสียงกระตุ้นให้เร่งการพัฒนาด้านการสื่อสาร การเล่าเรื่องมันมีจังหวะที่เป็นธรรมชาติมากกว่าการเปิดให้ดูมือถือ เป็นการกระตุ้นแบบพอดีๆ ไม่มีการเปลี่ยนภาพที่กลับไปกลับมา สมองของเด็กสามารถเริ่มเชื่อมระหว่างภาพกับเนื้อหาเข้าด้วยกันอย่างช้าๆ จะออกมาสมบูรณ์อย่างเป็นธรรมชาติมากที่สุด